تعریفِ «هوای سرد» و دمای بتن
طبقِ ACI 306R (آمریکا)، هوای سرد زمانی است که دمای هوا به ۴ درجهٔ سانتیگراد برسد یا انتظار برود طیِ دورهٔ محافظت به این حد برسد. طبقِ مبحثِ نهم مقررات ملی ساختمان/آبا (ایران)، این آستانه ۵ درجهٔ سانتیگراد تعریف شده — با توجه به استانداردِ ملاکِ کار، عددِ مربوطه را در نظر بگیرید. در این شرایط، دمای خودِ بتن هنگامِ اختلاط و ریختن اهمیتِ حیاتی دارد.
مبحثِ نهم برای بتنِ کاملاً اشباع (مثلاً در تماس با آبِ ایستاده) عددِ سختگیرانهترِ ۱۴ مگاپاسکال را الزام میکند — چون بتنِ اشباع آبِ آزادِ بیشتری برای انبساط دارد.
چرا یخزدگیِ زودرس خطرناک است؟
اگر آبِ داخلِ بتنِ تازه پیش از رسیدن به مقاومتِ بحرانی یخ بزند، انبساطِ یخ ساختارِ داخلیِ خمیرِ سیمان را از هم میپاشد — این آسیب دائمی و غیرقابلِجبران است، حتی اگر بعداً بتن گرم و عملآوری شود.
روشِ اجرایی
مطمئن شوید سطحِ زیرکار، قالب و آرماتور کاملاً عاری از برف، یخ و آبِ یخزده است. بتن هرگز نباید روی سطحِ منجمد ریخته شود.
هماهنگ کنید بتن با دمایی گرمتر از حدِ معمول (معمولاً بینِ ۱۰ تا ۱۶ درجه، بسته به ضخامتِ مقطع) تحویل شود؛ در کارخانه با آبِ گرم و کنترلِ دمای مصالح این کار انجام میشود.
سطح و قالب را با پتوی عایق یا پوششِ حرارتی بپوشانید تا گرمای هیدراتاسیونِ سیمان حفظ شود؛ این خودِ بتن است که در ۴۸ ساعتِ اول مهمترین منبعِ گرماست.
دمای سطح و مغزِ بتن را طیِ ۴۸ تا ۷۲ ساعتِ اول با دماسنج پایش کنید، بهخصوص در گوشهها و لبهها که سریعتر سرد میشوند.